به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خوش آمدید. / ثبت نام کنید / ورود
 
  • اطلاعات اشخاص

نام و نام خانوادگی : حشمت
نام خانوادگی : سنجری
تاریخ ثبت : ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۴
سمت :
تلفن :
داخلی :
فکس :
موبایل :
ایمیل :
تاریخ آخرین بروزرسانی : ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۴

توضیح مختصر

حشمت سنجری در سال 1296 خورشیدی در تهران، در خانواده ای اهل هنر به دنیا آمد.

شرح

پدرش "حسین سنجری" از نوازندگان برجسته تار به شمار می آمد که موسیقی را نزد درویش خان و مرتضی نی داوود آموخته بود ولی با گشایش آموزشگاه موسیقی علینقی وزیری در سال 1302، به آن جا رفت و با نت خوانی و قواعد دیگر موسیقی علمی آشنا شد. علاوه بر پدر، مادر حشمت نیز با نواختن تار آشنائی داشت و همین فضای هنری خانوادگی، او را دلبسته موسیقی ساخت و سرنوشت او را رقم زد.

او در آغاز علاوه بر شرکت در گروه آواز جمعی کودکان، به فراگیری تار پرداخت، ولی به زودی به ویولن، ساز ایرانی شده ای که در مدرسه وزیری ارج و قرب ویژه ای داشت، روی آورد و نواختن آن را آموخت.

گفتنی است که حشمت همزمان با فراگیری های هنری ، تحصیلات عمومی خود از سال 1303 در دارلفنون آغاز کرد و در سال 1309 به دبیرستان دارالفنون وارد شد و در سال 1315 دیپلم ادبی خود را گرفت و در همان سال برای گذراندن خدمت سربازی به دانشکده افسری وارد شد و در سال 1317 پس از پایان خدمت به مقطع دبیرستان هنرستان موسیقی وارد شد و همه زمان و توان خود را یکسره وقف موسیقی ساخت و در هنرستان عالی موسیقی فراگیری های خود را ادامه داد. نواختن ویولن را نزد "سرژ خوتسیف" ، استاد روسی تبار هنرستان، پیش برد و رهبری و آهنگسازی را در کلاس پرویز محمود فرا گرفت.

حشمت سنجری سرانجام توانست دیپلم خود را در سال 1320 گرفت و لیسانس خود را در هنرستان عالی موسیقی، در سال 1328 با اجرای کنسرتو ویولن بتهوون به عنوان پایان نامه، همراه با ارکستر سمفونیک تهران به پایان ببرد. او بلافاصله پس از این توفیق به رهبری ارکستر هنرجویان هنرستان برگزیده و تدریس ویلن را نیز عهده دار شد.

سنجری در سال 1330 به عنوان مسئول مقطع دبیرستان هنرستان عالی موسیقی منصوب شد. همچنین در همین سال نیز با همسر دوم خود ازدواج کرد.

حشمت سنجری، پس از سفر مطالعاتی مرتضی حنانه ، رهبر وقت ارکستر سمفونیک تهران به ایتالیا، در سال 1334 به رهبری این ارکستر رسید. از آن پس او با چشم پوشی از یک وقفه سه ساله-در مجموع 12 سال رهبری ارکستر را در دست داشت و "رپتوار"ی گسترده برای ارکستر فراهم آورد. آن وقفه سه ساله از 1336 تا 1339 را نیز صرف سفری مطالعاتی به اروپا کرد.

سنجری در این سفر در وین، بروکسل (کلاس پروفسور هانس اسواروسکی)، هیلورسوم هلند (کلاس فرانکو فرارا) و پروجا(ایتالیا) به تکمیل تحصیلات خود پرداخت و از سازمانهای آموزشی معتبر دیپلم هائی دریافت کرد که مهم ترین آن ها دیپلم رهبری ارکستر سمفونیک و اپرا و دیپلم آهنگسازی در سال 1336 از آکادمی موسیقی وین می باشد.

حشمت سنجری پیش از این سفر مطالعاتی، یعنی در سال 1335 نیز به دعوت چند ارکستر بزرگ در آمریکا، سفری چندماهه به آن دیار داشت و از جمله ارکستر سمفونیک های بوستون، کلمبیا و شیکاگو را رهبری کرد.

او پس از بازگشت از سفر مطالعاتی اروپا و استقرار مجدد بر سکوی رهبری ارکستر سمفونیک تهران، به تناوب به عنوان رهبر میهمان به کشورهای دیگر نیز سفر کرد که مهم ترین آن ها شاید سفر به اتحاد شوروی سابق، لهستان، رومانی، تاجیکستان، بلغارستان، یوگسلاوی و ترکیه باشد.

همچنین در سال 1346 در برنامه افتتاحیه تالار رودکی (وحدت) کلیه اجراهای ارکستر سمفونیک، اپرا و باله بر عهده وی بود.

مداومت و استمرار 12 ساله در کار رهبری سبب شده بود که سنجری همه چم وخم های کار ارکستر سمفونیک تهران و نیز روحیات تک تک نوازندگان آن را بشناسد و از این آشنائی، پشتوانه ای برای اعتلای کیفی کار ارکستر فراهم آورد.

دو آفریده عمده ای که از حشمت سنجری به جای مانده، نشان میدهد که تمایل و کوشش او بیش از هر چیز درآن بود که به رنگ و بوی موسیقی ملی اولویت بدهد و کاری نکند که طراوت های بومی این موسیقی در لابلای شگردهای فنی بین المللی از میان برود. به همین جهت آن بخش از دستمایه های موسیقی ملی را زمینه کار قرار می داد که سازگاری بیشتری برای توسعه و ترکیب با شگردهای فنی دارند.

سنجری در "سوئیت ایرانی" که از پنج بخش تشکیل شده، کوشیده است تا ریتم های سرزنده رنگ های ایرانی را به کار بگیرد. این بخش های پنج گانه عبارتند از: افق بیکران، دوحالت، رقص مضراب ها، رقص دایره، و اوج. در این میان رقص دایره به خاطر جاذبه های ریتمیک، شهرت بیشتری یافته و بارها به وسیله ارکستر سمفونیک تهران اجرا شده است.

آفریده دیگر حشمت سنجری "رنگارنگ" نام دارد که در آن نیز ملودی ها و ریتم های موسیقی ملی، دستمایه قرار گرفته اند.

سنجری گرایش ویژه ای به آهنگسازان سرزمین های شرقی اتحاد شوروی (سابق) ازجمله "فکرت امیروف" داشت. تاثیر این گرایش را می توان در برخی از آثار او یافت.  «شور» آفریده معروف "امیروف"، در رپرتوار ارکستر سمفونیک تهران جای ثابتی داشت.

حشمت سنجری در سال 1351 از رهبری ارکستر سمفونیک تهران کناره گرفت و عنان آن را به دست رهبر جوان و تازه نفس " فرهاد مشکات" سپرد. او از آن پس با داشتن عنوان مشاور وزیر فرهنگ و هنر و سرپرست تالار رودکی به صورت پراکنده موسیقی چند اپرا و باله را در تالار رودکی و نیز کنسرت هائی با ارکستر مجلسی رادیو تلویزیون ملی ایران تا سال 1357 رهبری کرد.

همزمان با انقلاب اسلامی در ایران، حشمت سنجری بازنشسته شد ولی یک سال پس از آن به کار دعوت شد و ده سال دیگر عنوان رهبری ارکستر سمفونیک تهران را برای خود نگاه داشت.

ولی این ارکستر دیگر ارکستر سمفونیک پیشرفته پیش از انقلاب نبود. بسیاری از نوازندگان آن یا به اصطلاح "پاکسازی" شده و یا به خارج از کشور گریخته بودند.

آنچه که ارکستر سمفونیک تهران در ده سال نخستین پس از انقلاب به اجرا در آورده از حد سرود های انقلابی و مذهبی و آثار ساده و کوتاه کلاسیک فراتر نرفته است شاید همین شرایط حشمت سنجری را آنچنان در تنگنای ذهنی قرار داد که در سال 1368 به بستر بیماری افتاد و تنها به آموزش شاگردان به صورت خصوصی می پرداخت. یک بیماری طولانی که مرگ او را در چهاردهم دی ماه سال 1373 به دنبال داشت.

کلیه حقوق این پورتال متعلق به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌باشد