حسین سرشار

حسین

سرشار

۱۶ خرداد ۱۳۹۴

حسین سرشار در 22 خرداد سال 1313 در تهران خیابان فرهنگ دیده به جهان باز کرد.

وى از کودکى به موسیقى علاقه‏ مند و از صدایى رسا و خوب برخوردار بود. حسین سرشار هنوز خیلى جوان بود که شروع به پیش پرده‏خوانى نمایشات کرد و پس از چندى، چند قطعه سرود رادیویى نیز اجرا نمود و براى پیشرفت در فن و هنر خوانندگى به هنرستان عالى موسیقى ثبت نام کرد. در هنرستان، موسیقی و آواز را زیر نظر خانم اِولین باغچه بان و لیلی بارا، معلم اتریشی فرا گرفت.

او در فاصله سال‌های ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۴ به عنوان خواننده سولو در کنسرت‌های ارکستر سمفونیک تهران به رهبری حشمت سنجری شرکت داشته است.

حسین سرشار پس از اتمام دوره‏ى هنرستان عالى موسیقى، به توصیه‏ى اساتید فن براى گذراندن دوره‏ى کنسرواتوار بدون استفاده از بورس تحصیلى که سایر هنرآموزان دریافت مى‏کردند عازم ایتالیا شد. وى پس از ورود به رم، خود را براى کنکور کنسرواتوار «سانتاچچیلیا» آماده کرد و از این کنکور دشوار با موفقیت بیرون آمد.

از این زمان به بعد وى پل‏هاى موفقیت یکى پس از دیگرى طى کرد و در پاریس در کلاس استاد سرشناس آواز خانم هلن بوریه شرکت کرد.

همچنین در مسابقه بین‏المللى آواز که با شرکت خوانندگان: آمریکایى، روسى، فرانسوى و ایتالیایى در ونیز برگزار شده بود شرکت و مقام اول را به دست آورد. پس از این موفقیت در شهر ونیز، از سال 1341 به مدت یکسال بورسی از طرف دولت ایتالیا به وی اهدا شد تا یک دوره‏ى عالى اپرا را پشت سر گذراند و در این مدت در چند برنامه‏ى رادیو، تلویزیونى شرکت و یک‏بار هم در ارکستر سمفونیک میلان برنامه‏ى مستقلى اجرا کرد.

در این دوران بود که مرتضی حنانه و جمعی از هنرمندان ایرانى از جمله آلکس آقابابیان، رضا کسایی، بهمن محصص، فهمیه راستکار و نصرت کریمی در ایتالیا در صدد برآمده بودند که فیلم‏هاى ایتالیایى را به فارسى برگردانند و چون از صداى خوب حسین مطلع شده بودند به سراغش آمدند. حسین هنگام فراغت از تحصیل به دوبلاژ نیز روى آورد و از همان ابتداى کار یک «تُن عالى» براى هر یک از پرسناژهاى مشهور انتخاب کرد، از جمله: «ویتوریو دسیکا»، «ویتوریو گاسمن»، «آلبرتو سوردى»، «والتر کیارى»، «ایومونتان» و چند هنرپیشه دیگر بود و فیلم‏هایى که با شرکت این هنرپیشه‏ها در ایران نمایش داده شد و موفقیت کسب کرد. سرشار در ایتالیا، علاوه بر کار دوبله، به اجرای نقش در برخی اپراهای شهر ونیز و ناپل پرداخت. در اپرای "کویرینو" اثر کورت وایل که برداشتی از نمایشنامه "آن که گفت آری آن که گفت نه" برتولت برشت بود و در سال ۱۹۶۰ برای رادیو و تلویزیون ایتالیا اجرا شد ، نقش اصلی را بازی کرد. او همچنین در سال ۱۹۶۳ اپرای ریگولتو را برای رادیوتلویزیون ایتالیا اجرا کرده است.

حسین سرشار، پس از پایان تحصیلات در سال 1340 به وطن بازگشت و از بدو تأسیس و تشکیل تالار رودکى، با این مرکز هنرى فرهنگى همکارى کرد و در اپراهاى «ریگو لتو»، «توسکا»، «دون ژوان»، «قدرت سرنوشت»، «لابوهم»، «ایل ترو واتوره» و چند برنامه‏ى موفقیت‏آمیز دیگر شرکت کرد.

با وقوع انقلاب اسلامی فعالیت وی کمرنگتر شد و به بازیگری در سینما و خواندن سرود پرداخت. قطعهٔ "فروغ عشق" ساخته حسین دهلوی، "ایوان مدائن" ساخته آقای عالمی، "عالم قدوس" ساخته دکتر ریاحی، "سرود میلاد" ساخته آقایان ریاحی و کلهر، "شوریده دل" ساخته ارسلان کامکار و "ایران" ساخته ارسلان کامکار از جمله کارهای موسیقایی حسین سرشار در سال‌های بعد از انقلاب است. آخرین کار هنری سرشار، اجرای حماسی و پرطنین سرود میهنی "ای ایران" است که در تیرماه سال ۱۳۶۷ در تالار وحدت تهران اجرا گردید.

همچنین از حسین سرشار جهت شرکت در فیلم دعوتهاى بسیارى شد ولى او تنها در چند فیلم ظاهر گردید که از آن جمله است فیلم‏هاى: «جعفرخان از فرنگ برگشته» به کارگردانى على حاتمى، «اجاره‏نشین‏ها» به کارگردانى داریوش مهرجویى، «اى ایران» به کارگردانى ناصر تقوایى، «هامون» به کارگردانى داریوش مهرجویى و «رنو تهران 29» به کارگردانى سیامک شائقى بود.

از سرشار به دلیل ابتلاى وى به فراموشى (بیمارى آلزایمر) مدتى خبرى در دست نبود تا این که خانواده‏اش او را در یکى از شهرهاى جنوبى کشور او را یافتند. وى در اسفند ماه بار دیگر ناپدید شد و در فروردین ماه 1375 در حالى که به دلیل برخورد با اتومبیل جانى در پیکر نداشت، در پزشکى قانونى پیدا شد. پیکر وى روز 25 فروردین 1375 از تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا در قطعه‏ى 88 (قطعه‏ى هنرمندان و نویسندگان) دفن گردید.

طبق سنگ نوشته مزار حسین سرشار، وی در تاریخ 26 اسفند 1374 فوت نموده است.

محمد على کشاورز، در مورد بیماری سرشار و مرگ او می گوید: "حسین بى

نهایت به اپرا عشق مى ورزید، و وقتى اپرا تعطیل شد این حالت روانى‌اش به هم خورد و این طور شد. توى اهواز توى بیمارستان روانى نگه اش داشتند و بعد برش گرداندند این جا و یک مراقب برایش گذاشتند، او هر روز صبح ساعت ۹ مى‌رفت دم تالار رودکى و اشک مى‌ریخت. یک روز دیگر مواظبش نبودند رفت زیر ماشین. هیچ بزرگداشتى برایش نگرفتند."

برخی از کارهای حسین سرشار
- شرکت در کنسرت های ارکستر سمفونیک تهران (خواننده سولو) 1334-1331 به رهبری روبیک گریگوریان و حشمت سنجری
- کنسرت به همراهی ارکستر کنسرواتوار سانتاچیچیلیای رم (خواننده سولو) 1957
- اجرای اُپرای آنکه میگوید آری اثر کورت وایل و برشت در نقش معلم در سالن رادیو تلویزیون رم در 18 می1960 

- کنسرت آوازهای بین المللی به عنوان خواننده سولو 29 سپتامبر 1960
- اجرای اپرای (تصویر مانون) 30 می 1962
- اجرای اپرای (تصویر مانون) در شهر ونیز ژوئن 1963 در اُپرای ونیز
- اپرای ونیزLoscoiattolo in ganla  تاریخ 1963
- نقش (دوست) در اجرای اپرای ونیز le pauvre matelot
- اجرای اپرای ریگولتو . ضبط برای رادیو تلویزیون ایتالیا – 16 اکتبر 1963 رم
- اجرای کنسرت با ارکستر سمفونیک میلان  ضبط برای رادیو تلویزیون ایتالیا (خواننده سولو) 20 ژانویئه 1964 میلان
- اجرای آریای وردی به مناسبت برنامه در رادیو تلویزیون ایتالیا به نام در اکتبر 1964 رم
- اجرای شب لیدها و آریاها در انیستیتو آفریقایی- آسیایی شهر وین فوریه 1965 وین
- کنسرت به همراهی ارکسترسمفونیک تهران به رهبری حشمت سنجری آذر 1344
- اجرای قسمتی از اپرای لاتراویاتا خرداد 1345
- اجرای کنسرت آوازی در انجمن ایران و آلمان (انستیتو گوته) فوریه 1967

اپراهای تالار رودکی
-  اپرای دلاور سهند موسیقی احمد پژمان در نقش (بابک) 1347.8.3.
- اپرای آتوسا موسیقی کریستین داوید در نقش (داریوش) 1347.1.25
- اپرای خسرو و شیرین موسیقی آقای حسین دهلوی در نقش ( خسرو) 1349.8.9.
-  اپرای سمندر موسیقی احمد پژمان در نقش (سمندر)
-  اپرای جشن دهقان موسیقی احمد پژمان در نقش (دهقان)

نام اپراها
-  RIGOLETTO (RIGOLETTO)
- CONT DI LUNA (IL TROVATORE)
- DON CARLO (LA FORZA DEL DESTINO)
- GERMONT (LA TRAVIATA)
- BARON SCARPIA (TOSCA)
- MARCELLO (LABOHEME)
- CONSOL (MADAM BUTTERFLY)
- DON GIOVANNI (DON GIVANNI)
- GUGLIOLMO (COSI FAN TUTTE )
- ALFIO (CAVALLERIA RUSTICANA)
- TONIo (IPALIACCI)
- FIGARO (BARBIERE di SEVIGLIA)
- ESCAMILLO (CARMEN)
- FORD (FALLSTAFF)
- ALBERT (WERTHER)
-  MICHELE (ILTABARRO)

برنامه های بعد از انقلاب
-  ایوان مدائن (خاقانی) آهنگساز آقای عالمی
- عالم قدوس (حافظ) آهنگساز دکتر ریاحی
-  سرود میلاد آهنگسازان آقای ریاحی – آقای کلهر
-  فروغ عشق (عطار) آهنگساز آقای دهلوی
-  شوریده دل آهنگساز آریالای ارسلان کامکار
-  ایران آهنگساز آقای ارسلان کامکار


 

تاریخ آخرین بروزرسانی ۳۰ خرداد ۱۳۹۴

اطلاعات اشخاص

حسین سرشار
حسین سرشار
حسین سرشار

وى از کودکى به موسیقى علاقه‏ مند و از صدایى رسا و خوب برخوردار بود. حسین سرشار هنوز خیلى جوان بود که شروع به پیش پرده‏خوانى نمایشات کرد و پس از چندى، چند قطعه سرود رادیویى نیز اجرا نمود و براى پیشرفت در فن و هنر خوانندگى به هنرستان عالى موسیقى ثبت نام کرد. در هنرستان، موسیقی و آواز را زیر نظر خانم اِولین باغچه بان و لیلی بارا، معلم اتریشی فرا گرفت.

او در فاصله سال‌های ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۴ به عنوان خواننده سولو در کنسرت‌های ارکستر سمفونیک تهران به رهبری حشمت سنجری شرکت داشته است.

حسین سرشار پس از اتمام دوره‏ى هنرستان عالى موسیقى، به توصیه‏ى اساتید فن براى گذراندن دوره‏ى کنسرواتوار بدون استفاده از بورس تحصیلى که سایر هنرآموزان دریافت مى‏کردند عازم ایتالیا شد. وى پس از ورود به رم، خود را براى کنکور کنسرواتوار «سانتاچچیلیا» آماده کرد و از این کنکور دشوار با موفقیت بیرون آمد.

از این زمان به بعد وى پل‏هاى موفقیت یکى پس از دیگرى طى کرد و در پاریس در کلاس استاد سرشناس آواز خانم هلن بوریه شرکت کرد.

همچنین در مسابقه بین‏المللى آواز که با شرکت خوانندگان: آمریکایى، روسى، فرانسوى و ایتالیایى در ونیز برگزار شده بود شرکت و مقام اول را به دست آورد. پس از این موفقیت در شهر ونیز، از سال 1341 به مدت یکسال بورسی از طرف دولت ایتالیا به وی اهدا شد تا یک دوره‏ى عالى اپرا را پشت سر گذراند و در این مدت در چند برنامه‏ى رادیو، تلویزیونى شرکت و یک‏بار هم در ارکستر سمفونیک میلان برنامه‏ى مستقلى اجرا کرد.

در این دوران بود که مرتضی حنانه و جمعی از هنرمندان ایرانى از جمله آلکس آقابابیان، رضا کسایی، بهمن محصص، فهمیه راستکار و نصرت کریمی در ایتالیا در صدد برآمده بودند که فیلم‏هاى ایتالیایى را به فارسى برگردانند و چون از صداى خوب حسین مطلع شده بودند به سراغش آمدند. حسین هنگام فراغت از تحصیل به دوبلاژ نیز روى آورد و از همان ابتداى کار یک «تُن عالى» براى هر یک از پرسناژهاى مشهور انتخاب کرد، از جمله: «ویتوریو دسیکا»، «ویتوریو گاسمن»، «آلبرتو سوردى»، «والتر کیارى»، «ایومونتان» و چند هنرپیشه دیگر بود و فیلم‏هایى که با شرکت این هنرپیشه‏ها در ایران نمایش داده شد و موفقیت کسب کرد. سرشار در ایتالیا، علاوه بر کار دوبله، به اجرای نقش در برخی اپراهای شهر ونیز و ناپل پرداخت. در اپرای "کویرینو" اثر کورت وایل که برداشتی از نمایشنامه "آن که گفت آری آن که گفت نه" برتولت برشت بود و در سال ۱۹۶۰ برای رادیو و تلویزیون ایتالیا اجرا شد ، نقش اصلی را بازی کرد. او همچنین در سال ۱۹۶۳ اپرای ریگولتو را برای رادیوتلویزیون ایتالیا اجرا کرده است.

حسین سرشار، پس از پایان تحصیلات در سال 1340 به وطن بازگشت و از بدو تأسیس و تشکیل تالار رودکى، با این مرکز هنرى فرهنگى همکارى کرد و در اپراهاى «ریگو لتو»، «توسکا»، «دون ژوان»، «قدرت سرنوشت»، «لابوهم»، «ایل ترو واتوره» و چند برنامه‏ى موفقیت‏آمیز دیگر شرکت کرد.

با وقوع انقلاب اسلامی فعالیت وی کمرنگتر شد و به بازیگری در سینما و خواندن سرود پرداخت. قطعهٔ "فروغ عشق" ساخته حسین دهلوی، "ایوان مدائن" ساخته آقای عالمی، "عالم قدوس" ساخته دکتر ریاحی، "سرود میلاد" ساخته آقایان ریاحی و کلهر، "شوریده دل" ساخته ارسلان کامکار و "ایران" ساخته ارسلان کامکار از جمله کارهای موسیقایی حسین سرشار در سال‌های بعد از انقلاب است. آخرین کار هنری سرشار، اجرای حماسی و پرطنین سرود میهنی "ای ایران" است که در تیرماه سال ۱۳۶۷ در تالار وحدت تهران اجرا گردید.

همچنین از حسین سرشار جهت شرکت در فیلم دعوتهاى بسیارى شد ولى او تنها در چند فیلم ظاهر گردید که از آن جمله است فیلم‏هاى: «جعفرخان از فرنگ برگشته» به کارگردانى على حاتمى، «اجاره‏نشین‏ها» به کارگردانى داریوش مهرجویى، «اى ایران» به کارگردانى ناصر تقوایى، «هامون» به کارگردانى داریوش مهرجویى و «رنو تهران 29» به کارگردانى سیامک شائقى بود.

از سرشار به دلیل ابتلاى وى به فراموشى (بیمارى آلزایمر) مدتى خبرى در دست نبود تا این که خانواده‏اش او را در یکى از شهرهاى جنوبى کشور او را یافتند. وى در اسفند ماه بار دیگر ناپدید شد و در فروردین ماه 1375 در حالى که به دلیل برخورد با اتومبیل جانى در پیکر نداشت، در پزشکى قانونى پیدا شد. پیکر وى روز 25 فروردین 1375 از تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا در قطعه‏ى 88 (قطعه‏ى هنرمندان و نویسندگان) دفن گردید.

طبق سنگ نوشته مزار حسین سرشار، وی در تاریخ 26 اسفند 1374 فوت نموده است.

محمد على کشاورز، در مورد بیماری سرشار و مرگ او می گوید: "حسین بى

نهایت به اپرا عشق مى ورزید، و وقتى اپرا تعطیل شد این حالت روانى‌اش به هم خورد و این طور شد. توى اهواز توى بیمارستان روانى نگه اش داشتند و بعد برش گرداندند این جا و یک مراقب برایش گذاشتند، او هر روز صبح ساعت ۹ مى‌رفت دم تالار رودکى و اشک مى‌ریخت. یک روز دیگر مواظبش نبودند رفت زیر ماشین. هیچ بزرگداشتى برایش نگرفتند."

برخی از کارهای حسین سرشار
- شرکت در کنسرت های ارکستر سمفونیک تهران (خواننده سولو) 1334-1331 به رهبری روبیک گریگوریان و حشمت سنجری
- کنسرت به همراهی ارکستر کنسرواتوار سانتاچیچیلیای رم (خواننده سولو) 1957
- اجرای اُپرای آنکه میگوید آری اثر کورت وایل و برشت در نقش معلم در سالن رادیو تلویزیون رم در 18 می1960 

- کنسرت آوازهای بین المللی به عنوان خواننده سولو 29 سپتامبر 1960
- اجرای اپرای (تصویر مانون) 30 می 1962
- اجرای اپرای (تصویر مانون) در شهر ونیز ژوئن 1963 در اُپرای ونیز
- اپرای ونیزLoscoiattolo in ganla  تاریخ 1963
- نقش (دوست) در اجرای اپرای ونیز le pauvre matelot
- اجرای اپرای ریگولتو . ضبط برای رادیو تلویزیون ایتالیا – 16 اکتبر 1963 رم
- اجرای کنسرت با ارکستر سمفونیک میلان  ضبط برای رادیو تلویزیون ایتالیا (خواننده سولو) 20 ژانویئه 1964 میلان
- اجرای آریای وردی به مناسبت برنامه در رادیو تلویزیون ایتالیا به نام در اکتبر 1964 رم
- اجرای شب لیدها و آریاها در انیستیتو آفریقایی- آسیایی شهر وین فوریه 1965 وین
- کنسرت به همراهی ارکسترسمفونیک تهران به رهبری حشمت سنجری آذر 1344
- اجرای قسمتی از اپرای لاتراویاتا خرداد 1345
- اجرای کنسرت آوازی در انجمن ایران و آلمان (انستیتو گوته) فوریه 1967

اپراهای تالار رودکی
-  اپرای دلاور سهند موسیقی احمد پژمان در نقش (بابک) 1347.8.3.
- اپرای آتوسا موسیقی کریستین داوید در نقش (داریوش) 1347.1.25
- اپرای خسرو و شیرین موسیقی آقای حسین دهلوی در نقش ( خسرو) 1349.8.9.
-  اپرای سمندر موسیقی احمد پژمان در نقش (سمندر)
-  اپرای جشن دهقان موسیقی احمد پژمان در نقش (دهقان)

نام اپراها
-  RIGOLETTO (RIGOLETTO)
- CONT DI LUNA (IL TROVATORE)
- DON CARLO (LA FORZA DEL DESTINO)
- GERMONT (LA TRAVIATA)
- BARON SCARPIA (TOSCA)
- MARCELLO (LABOHEME)
- CONSOL (MADAM BUTTERFLY)
- DON GIOVANNI (DON GIVANNI)
- GUGLIOLMO (COSI FAN TUTTE )
- ALFIO (CAVALLERIA RUSTICANA)
- TONIo (IPALIACCI)
- FIGARO (BARBIERE di SEVIGLIA)
- ESCAMILLO (CARMEN)
- FORD (FALLSTAFF)
- ALBERT (WERTHER)
-  MICHELE (ILTABARRO)

برنامه های بعد از انقلاب
-  ایوان مدائن (خاقانی) آهنگساز آقای عالمی
- عالم قدوس (حافظ) آهنگساز دکتر ریاحی
-  سرود میلاد آهنگسازان آقای ریاحی – آقای کلهر
-  فروغ عشق (عطار) آهنگساز آقای دهلوی
-  شوریده دل آهنگساز آریالای ارسلان کامکار
-  ایران آهنگساز آقای ارسلان کامکار