علی تجویدی

علی

تجویدی

۲۲ تیر ۱۳۹۴

متولد 15 آبان 1298 در خیابان ری تهران می باشد.

متولد 15 آبان 1298 در خیابان ری تهران می باشد.

مقدمات را نزد پدرش و هادی تجویدی (برادرش) آموخت. در 12سالگی دستگاههای ایرانی را می شناخت. ابوالحسن صبا چون نزد پدرش نقاشی کار می کرد به منزلشان رفت و آمد داشت و از همان موقع با ایشان اشنا شد. اولین سازی که آموخت تار بود. موقعی که در دبیرستان تحصیل می کرد به گروه پیش آهنگی واردشد و فلوت آموخت و با نت آشنایی پیدا کرد. در 16 سالگی به کلاس حسین یاحقی رفت و پس از 6 ماه نزد ایشان به آموختن ویولن مشغول شد و سپس به کلاس مرحوم صبا رفت و 6 سال نزد این استاد به فراگرفتن موسیقی و نوازندگی ویولن پرداخت، در ضمن سه تار و ضرب را هم نزد ایشان یاد گرفت و برای پیشرفت تکنیک ویلن بنا به توصیه ایشان 3 سال نزد یک استاد خارجی کار کرد و نیز به وسیله یکی از دوستانش با محمد ایرانی و رکن الدین مختاری و سایر موسیقی دانان ایرانی از جمله نورعلی برومند و مرحوم طاهر زاده و مرحوم قهرمانی آشنا شد. در حقیقت دستگاههای کامل ایرانی وتصانیف مرحوم شیدا را نزد این ایشان اموخت و چون ذوق آهنگسازی داشت بنا به توصیه رکن الدین مختاری به ساختن آهنگ پرداخت و برای آشنایی بیشتر به فن آهنگسازی و همچنین ارکستراسیون و هامونی مدتی نزد چند استاد به تحصیل پرداخت و در کلاس کنسرواتور آزاد موسیقی نام نویسی کرد. در رادیو مشغول کار نوازندگی، آهنگسازی، عضویت کمیسیون موسیقی و سرپرستی و رهبری ارکستر شد و آهنگهایی به صورت ترانه ساخت که بیشتر در برنامه گلها اجرا شده است.
تجویدی هنرمندی است محقّق،متجسّس و پژوهشگر، آهنگهای وی را می توان بعد از شیدا و عارف قزوینی بهترین آهنگهایی دانست که بر اساس موسیقی سنتی استوار است. تجویدی به مبانی هارمونی واقف و بنابراین از دید آهنگسازی، برتر و بالاتر از بسیاری از همگنان معاصر خود است. بیش از 70 آهنگ زیبا و موزون برای برنامه گلها ساخته است و ثمره فعالیتهای بعد از انقلاب وی انتشار دو جلد کتاب و ساختن آهنگهای زیادی روی اشعار آقای بیژن ترقی می باشد.
نام علی تجویدی در "دایرة المعارف رجال قرن بیستم" که توسط موسسّه (American Biographical Institute) ABI در سال 1998 میلادی منتشر شد، ذکر گردیده است. این کتاب مخصوصآ مورد استفاده اشخاصی قرار می گیرد که از آن به عنوان مرجع و مآخذ بزرگان امروز جهان استفاده می کنند، این نشان می دهد که علی تجویدی در ردیف موسیقی دانان طراز اول دنیا قرار دارد. استاد تجویدی علاوه بر ویولن ، تبحر زیادی در نواختن سازهای دیگری مانند تار و سه تار را دارند .
علی تجویدی پس از انقلاب سالها فقط در خلوت خود و گاهی در مجلسهای بزرگداشت اساتید موسیقی، دست به ساز میبرد و فعالیت مهمی نداشت، تا اینکه به همت شاگرد قدیمی خود، فرهاد فخرالدینی با هدف راه اندازی ارکستر ملی باز شروع به کار کرد که آثار گرانبهای دیگری تقدیم به موسیقی ایران کرد. استاد علی تجویدی پیر موسیقی ایران و همنواز بزرگترین چهره های موسیقی ایران همچون طاهرزاده، جلیل شهناز، ابوالحسن صبا، سعادتمند قمی، ادیب، حسن کسایی، مرتضی محجوبی،محمدرضا شجریان و ... همچنین جزو اولین هنرمندانی بود که زمان تاسیس رادیو بصورت زنده به اجرای موسیقی میپرداخت و از آنزمان تا انتشار آثارش روی CD سالها در راه اعتلای موسیقی تلاش کرد. تالیفات او به همراه آثار صوتیش نشاندهنده مردی خستگی ناپذیر و سختکوش است که سالها کمر به خدمت موسیقی ایران بسته. از وی در مراسمی به عنوان چهره ماندگار موسیقی تجلیل به عمل آمده است.

استاد علی تجویدی در تاریخ 24 اسفند 1384 بر اثر ایست قلبی در منزل شخصی خویش در گذشت.

تاریخ آخرین بروزرسانی ۲۲ تیر ۱۳۹۴

اطلاعات اشخاص

علی تجویدی
علی تجویدی
علی تجویدی

متولد 15 آبان 1298 در خیابان ری تهران می باشد.

مقدمات را نزد پدرش و هادی تجویدی (برادرش) آموخت. در 12سالگی دستگاههای ایرانی را می شناخت. ابوالحسن صبا چون نزد پدرش نقاشی کار می کرد به منزلشان رفت و آمد داشت و از همان موقع با ایشان اشنا شد. اولین سازی که آموخت تار بود. موقعی که در دبیرستان تحصیل می کرد به گروه پیش آهنگی واردشد و فلوت آموخت و با نت آشنایی پیدا کرد. در 16 سالگی به کلاس حسین یاحقی رفت و پس از 6 ماه نزد ایشان به آموختن ویولن مشغول شد و سپس به کلاس مرحوم صبا رفت و 6 سال نزد این استاد به فراگرفتن موسیقی و نوازندگی ویولن پرداخت، در ضمن سه تار و ضرب را هم نزد ایشان یاد گرفت و برای پیشرفت تکنیک ویلن بنا به توصیه ایشان 3 سال نزد یک استاد خارجی کار کرد و نیز به وسیله یکی از دوستانش با محمد ایرانی و رکن الدین مختاری و سایر موسیقی دانان ایرانی از جمله نورعلی برومند و مرحوم طاهر زاده و مرحوم قهرمانی آشنا شد. در حقیقت دستگاههای کامل ایرانی وتصانیف مرحوم شیدا را نزد این ایشان اموخت و چون ذوق آهنگسازی داشت بنا به توصیه رکن الدین مختاری به ساختن آهنگ پرداخت و برای آشنایی بیشتر به فن آهنگسازی و همچنین ارکستراسیون و هامونی مدتی نزد چند استاد به تحصیل پرداخت و در کلاس کنسرواتور آزاد موسیقی نام نویسی کرد. در رادیو مشغول کار نوازندگی، آهنگسازی، عضویت کمیسیون موسیقی و سرپرستی و رهبری ارکستر شد و آهنگهایی به صورت ترانه ساخت که بیشتر در برنامه گلها اجرا شده است.
تجویدی هنرمندی است محقّق،متجسّس و پژوهشگر، آهنگهای وی را می توان بعد از شیدا و عارف قزوینی بهترین آهنگهایی دانست که بر اساس موسیقی سنتی استوار است. تجویدی به مبانی هارمونی واقف و بنابراین از دید آهنگسازی، برتر و بالاتر از بسیاری از همگنان معاصر خود است. بیش از 70 آهنگ زیبا و موزون برای برنامه گلها ساخته است و ثمره فعالیتهای بعد از انقلاب وی انتشار دو جلد کتاب و ساختن آهنگهای زیادی روی اشعار آقای بیژن ترقی می باشد.
نام علی تجویدی در "دایرة المعارف رجال قرن بیستم" که توسط موسسّه (American Biographical Institute) ABI در سال 1998 میلادی منتشر شد، ذکر گردیده است. این کتاب مخصوصآ مورد استفاده اشخاصی قرار می گیرد که از آن به عنوان مرجع و مآخذ بزرگان امروز جهان استفاده می کنند، این نشان می دهد که علی تجویدی در ردیف موسیقی دانان طراز اول دنیا قرار دارد. استاد تجویدی علاوه بر ویولن ، تبحر زیادی در نواختن سازهای دیگری مانند تار و سه تار را دارند .
علی تجویدی پس از انقلاب سالها فقط در خلوت خود و گاهی در مجلسهای بزرگداشت اساتید موسیقی، دست به ساز میبرد و فعالیت مهمی نداشت، تا اینکه به همت شاگرد قدیمی خود، فرهاد فخرالدینی با هدف راه اندازی ارکستر ملی باز شروع به کار کرد که آثار گرانبهای دیگری تقدیم به موسیقی ایران کرد. استاد علی تجویدی پیر موسیقی ایران و همنواز بزرگترین چهره های موسیقی ایران همچون طاهرزاده، جلیل شهناز، ابوالحسن صبا، سعادتمند قمی، ادیب، حسن کسایی، مرتضی محجوبی،محمدرضا شجریان و ... همچنین جزو اولین هنرمندانی بود که زمان تاسیس رادیو بصورت زنده به اجرای موسیقی میپرداخت و از آنزمان تا انتشار آثارش روی CD سالها در راه اعتلای موسیقی تلاش کرد. تالیفات او به همراه آثار صوتیش نشاندهنده مردی خستگی ناپذیر و سختکوش است که سالها کمر به خدمت موسیقی ایران بسته. از وی در مراسمی به عنوان چهره ماندگار موسیقی تجلیل به عمل آمده است.

استاد علی تجویدی در تاریخ 24 اسفند 1384 بر اثر ایست قلبی در منزل شخصی خویش در گذشت.